Sociaal realisme

In het verlengde van het realisme en in de lijn van de filosofie en letterkunde van het naturalisme vertonen Belgische kunstenaars een grotere gevoeligheid voor de sociaalhistorische werkelijkheid dan voorheen het geval was. In navolging van de miserabilistische taferelen van Charles De Groux willen ze de gevolgen van de industriële omwenteling weergeven in hun werk. Daarin beelden ze de volksmens af tijdens zijn labeur en in zijn dagelijks leven. Hun bekommernis is niettemin in eerste instantie beeldend van aard, een zoeken naar authentieke artistieke en menselijke expressie. Elke kunstenaar probeert in zijn eigen stijl het anekdotische te overstijgen om het leven van de volksmens weer te geven, even heroïsch en episch als ellendig en berustend.